Actuele analyses

Amerikaanse sancties Iran jagen buurland Turkije op kosten

Met het oog op de aankondiging van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Michael Pompeo, dat het de vrijstelling aan Turkije van Amerikaanse sancties tegen Iran vanaf 1 mei niet zou verlengen, heeft Turkije haar olie-import uit het land in november volledig beëindigd. In de zoektocht naar alternatieven ziet Turkije zich nu geconfronteerd met hogere kosten, wat negatieve gevolgen heeft voor haar begroting. 

Januari-februari 2019: Turkije importeert opnieuw uit Iran

Hoewel Turkije haar olie-import uit Iran in de laatste maanden van 2018 helemaal afbouwde, verhoogde Turkije haar olie-import in december weer tot ruim 3 procent en in januari tot ruim 12 procent. Dat meldt het in Washington gesitueerde Al-Monitor.

De Turkse minister van Buitenlandse Zaken, Mevlüt Çavuşoğlu, zei vorige week in reactie op het Amerikaanse besluit de vrijstelling niet te verlengen dat “sancties niet gerechtvaardigd” zijn en dat de VS “erop uit is op voorspraak van Israël vijandschap te tonen naar Iran en de olie-export van landen waarmee het samenwerkt (Saoedie-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten, red.) te laten stijgen”.

Çavuşoğlu: “VS er vanwege Israël op uit Iran vijandschap te tonen.”

Irak en Rusland

Voorlopig probeert Turkije de verminderde olie uit Iran te ondervangen door te importeren uit Irak en Rusland. In november, toen de import uit Iran geheel werd afgebouwd, groeide de import uit Rusland al tot ruim 32 procent en Irak tot een kleine 13 procent.

In januari 2019 daalde de import uit Rusland naar 15 procent en steeg de import uit Irak naar ruim 23 procent. Azerbeidzjaanse olie van de Baku-Tbilisi-Ceyhan pijplijn loopt weliswaar door Turkije, maar is bestemd voor andere afzetmarkten, waaronder Israël.

Stijgende kosten

Eenvoudig blijkt de omzetting van Iran naar andere olie producerende landen niet, omdat apparatuur dient te worden bijgesteld, wat weer extra kosten met zich meebrengt. Ook worden de afstanden groter door het wegvallen van buurland Iran, zijn de transportmiddelen (maritieme olietankers) financieel minder gunstig dan een directe pijplijn-verbinding en wordt de wachttijd voor de levering uit Rusland langer, omdat landen als Italië en Griekenland in hetzelfde schuitje als Turkije verkeren.

Saoedie-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten worden door Turkije niet als duurzame alternatieven gezien. Mogelijk biedt bemiddeling en tussenkomst van India als verwerker een uitkomst.

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie